ΕΡΥΘΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ – ΑΝΑΝΤΟΛΟΥ ΕΦΕΣ

Βρίσκεται σε καλή αγωνιστική κατάσταση παρά τις δύο τελευταίες ήττες στη Euroleague. Η κατάκτηση του Κυπέλλου Σερβίας έδωσε ψυχολογική ώθηση, καθώς η ομάδα έδειξε υψηλό βαθμό συγκέντρωσης, παρά τα προβλήματα τραυματισμών. Οι οριακές ήττες από τη Μακάμπι (83-82) και τον Ολυμπιακό (92-86) δεν θεωρούνται αποτυχίες, αφού οι εμφανίσεις ήταν ανταγωνιστικές. Σημαντικός παράγοντας είναι ο Νουόρα, ο οποίος προσφέρει σταθερά υψηλή παραγωγικότητα σκοραρίσματος, λειτουργώντας ως βασικός επιθετικός πυλώνας.

Η διαχείριση κόπωσης από τον κόουτς Ομπράντοβιτς βοήθησε βασικούς παίκτες να ξεκουραστούν, ενώ οι ρόλοι των Μονέκε και Μοτεγιούνας παραμένουν σημαντικοί. Παρά τις ήττες, δείχνει ανταγωνιστικότητα σε υψηλό επίπεδο. Το βασικό ζητούμενο είναι η σταθερότητα στην άμυνα και η διατήρηση επιθετικού ρυθμού, ειδικά σε κλειστά παιχνίδια. Συνολικά, η σερβική ομάδα παραμένει υπολογίσιμη δύναμη στη διοργάνωση.

Χωρίς τους Κάνααν (γκαρντ), Ριβέρο (φόργουορντ) και Κάρτερ (γκαρντ).

Δείχνει σημάδια αγωνιστικής ανάκαμψης, όμως η σεζόν στη Euroleague ουσιαστικά έχει χαθεί, καθώς το 9-19 ρεκόρ δεν επιτρέπει υψηλές βλέψεις. Οι τρεις συνεχόμενες νίκες ήρθαν κυρίως εντός έδρας, απέναντι σε καλές ομάδες όπως η Βαλένθια (107-90), η Ζαλγκίρις (92-82) και η Βίρτους (91-60). Παρ’ όλα αυτά, η αποτυχία στο τουρκικό Κύπελλο, με την ήττα από την Μπεσίκτας, ανέδειξε τις αδυναμίες της ομάδας.

Η επιστροφή του Λάρκιν αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την επιθετική δημιουργία. Ο Ντόζιερ παραμένει ο πιο σταθερός παίκτης, ενώ η ομάδα γενικά αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα παραγωγικότητας, καθώς είναι από τις πιο αργές και αναποτελεσματικές επιθετικά στη διοργάνωση. Η άμυνα και η αστοχία στα δίποντα περιορίζουν τις προοπτικές της. Συνολικά, η Εφές έχει ποιότητα, αλλά η χρονιά στην Ευρώπη θεωρείται χαμένη.

Εκτός ο Παπαγιάννης (σέντερ). Αμφίβολοι οι Λάρκιν (γκαρντ) και Σμιτς (φόργουορντ).