ΧΑΒΡΗ – ΓΚΡΕΝΟΜΠΛ

Η εποχή του Πολ Λεγκέν ολοκληρώθηκε. Μετά από τρία χρόνια οι Νορμανδοί άλλαξαν τιμονιέρη παραδίδοντας τα κλειδιά στον Σλοβένο Ελσνερ, επιλογή που παραξένεψε. Ο τελευταίος, όσο καλός προπονητής και αν είναι (;) από πλευράς γνώσεων, δεν διαθέτει πλούσια εμπειρία, συνεπώς αποτελεί στοίχημα.

Η Νιμ που τόλμησε πέρσι να του εμπιστευτεί τις τύχες της τον απομάκρυνε μετά από σύντομο χρονικό διάστημα με τυπικές διαδικασίες, με το χάλι να μη μαζεύεται μέχρι το τέλος της σεζόν. Τα προηγούμενα χρόνια το ρόστερ εξελίχθηκε σημαντικά. Η ομάδα έγινε το νούμερο ένα κλαμπ σε παραγωγή ταλέντων και όσο οι νεαροί παίκτες αποκτούσαν παραστάσεις και έδεναν με τους παλιούς, τόσο καλύτερα απέδιδε.

Είχε βέβαια σημαντικές μεταπτώσεις στην απόδοσή της από πλευράς ψυχολογίας, λογικό όμως αν αναλογιστούμε τον μικρό μέσο όρο ηλικίας. Φέτος έγινε μία κάποια ανανέωση. Η ετυμηγορία είναι πως μάλλον ενισχυμένη μοιάζει. Η εικόνα των φιλικών βέβαια δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας, όλοι όμως κρίνονται στα επίσημα.

Ξεκίνησε με νίκη 2-1 κόντρα στην Κεβιγί, η συνέχεια όμως δεν ήταν εξίσου επιτυχημένη. 2-2 απέναντι στην Αβράνς για να έρθουν έπειτα τρεις ήττες που συνοδεύτηκαν με κακή εμφάνιση. 1-4 με Αμιάν, 0-3 με Τρουά και 0-1 με Ντιζόν.

Με 19 παίκτες η αποστολή. Εκτός οι Ντιαλό (στόπερ), Βαχίμπ (αριστερός μπακ), Μπεν Μοχάμεντ (αριστερός μπακ).

Μετά από χρόνια συνεχούς παρουσίας ο αρχιτέκτονας του οικοδομήματος τεχνικός Ινσμπεργκ αποχώρησε πέρσι για άλλες πολιτείες (Αμιάν), έτσι το πλοίο κλήθηκε να ταξιδέψει με άλλον καπετάνιο. Η επιλογή του αντικαταστάτη αποδείχθηκε το λιγότερο κακή (Γιακομπάτσι).

Ασχημο κλίμα, καυγάδες νεύρα, ένταση και μόνιμη επαφή με τις τελευταίες θέσεις της κατάταξης. Η άφιξη του προπονητή Ονιόν στα μέσα της σεζόν αποδείχθηκε το σωσίβιο που χρειαζόταν για να σωθεί μετά το ναυάγιο. Άργησε πολύ, ωστόσο πήρε μπροστά και με εξαιρετικό φίνις έσωσε την κατηγορία. Ξεχνάμε το πρώτο μισό που ήταν συνονθύλευμα.

Στο δεύτερο μισό που υπήρχε πλάνο, το βάρος έπεσε την άμυνα. Μιλάμε για κατενάτσιο παλιών εποχών, με την μπάλα να απομακρύνεται όπως όπως και να πηγαίνει στους επιθετικούς μόνο κατά λάθος. Βήμα βήμα η κατάσταση βελτιώθηκε φτάνοντας να παίρνει σπουδαίες νίκες με μισή φάση. Η συνταγή παραμένει η ίδια. Αφησε να αποχωρήσουν όσοι δεν ήθελε, κάλυψε τα κενά με «εκλεκτά» εργαλεία που κυκλοφορούσαν στη Νασιονάλ 1, ενώ από μεταγραφές ποιότητας ξεχωρίζει η άφιξη του επιθετικού Φετόν από την Γκινγκάμπ.

Μία άνετη παραμονή είναι κάτι εφικτό. Δύσκολο να μπλέξει σε περιπέτειες, αν λάβουμε υπόψιν και τη γενική εικόνα των φιλικών. 3-1-1 ο απολογισμός. Νίκες απέναντι σε Οσέρ (2-1), Κλερμόν (1-0) και Ρεντ Σταρ (2-0), ισοπαλία με τη Σεντ Ετιέν (1-1) και ήττα από τη Βιλφράνς (0-2).

Την πρώτη από τις δύο αγωνιστικές τιμωρίας θα εκτίσει ο Μονφρέ (στόπερ). Τραυματίας ο Στράαλμαν (στόπερ). Εκτός και οι Κοχρίτζε (αριστερός εξτρέμ), Σανιάνγκ (δεξιός εξτρέμ) και Ανανί (επιθετικός).