ΣΕΝΕΓΑΛΗ – ΟΛΛΑΝΔΙΑ

Για δεύτερη σερί διοργάνωση και τρίτη συνολικά στην ιστορία της, θα δώσει το «παρών» σε τελική φάση Παγκοσμίου. Το 2018 είχε και πάλι τον Αλιού Σισέ στον πάγκο, ενώ ήταν αρχηγός της χώρας στη μοναδική προηγούμενη παρουσία, το 2002, όταν έφτασε η Σενεγάλη μέχρι τα προημιτελικά. Την προηγούμενη τετραετία αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων, με αντιπάλους την Κολομβία, την Ιαπωνία και την Πολωνία έχοντας μαζέψει 4 βαθμούς.

Για να φτάσει ως εδώ χρειάστηκε να περάσει το πολύ δύσκολο εμπόδιο της Αιγύπτου, στα πλέι οφ του περασμένου Μαρτίου. Τα κατάφερε μέσω της διαδικασίας των πέναλτι, με τον Μανέ να πετυχαίνει το νικητήριο τέρμα. Όπως ακριβώς είχε κάνει ενάμιση μήνα νωρίτερα, στον τελικό του Κόπα Άφρικα κατακτώντας για πρώτη φορά το συγκεκριμένο τρόπαιο.

Με τον τίτλο, λοιπόν, της πρωταθλήτριας Αφρικής θα επιχειρήσει την υπέρβαση. Δηλαδή να περάσει τουλάχιστον από τον όμιλο και στα νοκ-άουτ να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται. Όπως δηλαδή και πριν από 20 χρόνια. Αν είχε όμως τον Μανέ, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ο μεγάλος «σταρ» της χώρας δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον τραυματισμό του στη δεξιά περόνη, στο ματς της Μπάγερν με τη Βέρντερ στις 8/11.

«Είναι ευχαρίστησή μας να βρισκόμαστε εδώ. Το πρώτο ματς είναι το πιο σημαντικό για εμάς ώστε να μπούμε σε πλεονεκτική θέση. Θα προσπαθήσουμε να πάρουμε ένα θετικό αποτέλεσμα που θα μας βοηθήσει για τη συνέχεια. Η εμπειρία μας το 2018 αλλά και το ‘’στάτους’’ των πρωταθλητών Αφρικής μας δίνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση», ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου ο Αλιού Σισέ, πριν μιλήσει για την απουσία του Μανέ.

«Λυπούμαστε πολύ. Τον θέλαμε τόσο πολύ, όμως η υγεία έρχεται πάνω απ’ όλα. Δεν μπορούμε να κρύψουμε τη σημαντικότητα του παίκτη για την ομάδα. Κάθε προπονητής ‘’χτίζει’’ μια ομάδα γύρω από τον καλύτερο παίκτη της. Από την άλλη, όμως, έχουμε ένα γκρουπ με έμπειρες μονάδες, αλλά και νεαρούς που είναι έτοιμοι για την πρόκληση αυτή. Διαθέτουμε ένα πολύ καλό σύνολο. Έχει τύχει να παίξουμε και χωρίς τον Μανέ, ακόμα και αν δεν ήταν κόντρα σε ομάδες του ίδιου βεληνεκούς, όπως η Ολλανδία».

Φυσικά το μεγάλο όνομα στη λίστα των απουσιών είναι αυτό του Σαντιό Μανέ. Επίσης δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής ο εφεδρικός αριστερός μπακ Γιάκομπς, καθώς υπάρχει πρόβλημα με τη δήλωσή του στη λίστα της FIFA. Σίγουρα θα χάσει το σημερινό, αισιοδοξούν πως θα λυθεί το ζήτημα μέχρι το επόμενο παιχνίδι κόντρα στο Κατάρ. Στην αρχή οι άνθρωπο της Σενεγάλης είχαν σκεφτεί να τον αντικαταστήσουν με τον 20χρονο μπακ της Άντερλεχτ, Μουσά Εντιαγέ. Τελικά συμπεριλήφθηκε παίρνοντας, όμως, τη θέση του τραυματία Μανέ, καθώς πλέον επιτρέπεται μόνο η αντικατάσταση ενός τραυματία ποδοσφαιριστή.

Από εκεί και πέρα, είναι εξαιρετικά αμφίβολη η συμμετοχή του στόπερ Ντιαλό. Προέρχεται από τραυματισμό (έχασε τα 2 τελευταία παιχνίδια της Λειψίας) και ακόμα δεν τον έχει ξεπεράσει πλήρως. Γι’ αυτό και διεκδικεί φανέλα βασικού ο Σισέ του Ολυμπιακού, δίπλα στον αρχηγό της Σενεγάλης, Κουλιμπαλί. Ο συμπαίκτης του στην Τσέλσι, Μεντί, θα είναι αυτός που θα ξεκινήσει κάτω από τα δοκάρια, ενώ στα μπακ θα παίξουν οι Μπαλό-Τουρέ (αριστερά) και Σαμπαλί (δεξιά). Γκεγιέ και Ναμπαλίς Μεντί θα βρίσκονται στην τριάδα του κέντρου, ενώ ο νεαρός Ματάρ Σαρ δείχνει να έχει ένα μικρό προβάδισμα αντί του έμπειρου Κουγιατέ. Η επιθετική τριπλέτα θα απαρτίζεται από τους Ντιατά, Ισμαΐλ Σαρ στα «φτερά», ενώ στην κορυφή της επίθεσης θα παίξει ο Ντιά της Σαλερνιτάνα.

Από τα ονόματα που δεν κλήθηκαν ξεχωρίζει αυτό του Κεϊτά Μπαλντέ. Ο 27χρονος εξτρέμ της Σπαρτάκ Μόσχας δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής για οποιαδήποτε ποδοσφαιρική δραστηριότητα μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου, λόγω τιμωρίας από τον Ιταλικό Οργανισμό Αντιντόπινγκ για παραβίαση πρωτοκόλλου, παρότι δεν βρέθηκε θετικός σε κάποια ουσία. Εκτός αποστολής βρίσκεται και ο ακραίος αμυντικός Μπουνά Σαρ της Μπάγερν, ο οποίος είναι τραυματίας από το ξεκίνημα της σεζόν.

Καιρός ήταν. Μετά το διάλειμμα του 2018 οι «οράνιε» επιστρέφουν σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, συμμετέχοντας για 11^η φορά στην ιστορία τους. Άλλη ομάδα που να έχει φτάσει 3 φορές σε τελικό και να μην έχει κατακτήσει το τρόπαιο δεν υπάρχει στην ιστορία, με την προηγούμενη συμμετοχή τους, το 2014, να τους φέρνει στην αμέσως επόμενη καλύτερη κατάταξή τους (3^η θέση).

Τότε στον πάγκο τους, στη δεύτερη θητεία του ως εκλέκτορας, ήταν ο Λουίς φαν Χάαλ. Επέστρεψε πριν από 1,5 χρόνο, για τρίτη φορά, στοχεύοντας ξεκάθαρα στην ανάκτηση του διεθνούς στάτους της Ολλανδίας με τρόπο ανάλογο της πατροπαράδοτης ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας τους.

Ενδεικτικό ότι από τους 26 της αποστολής μόλις οι 8 έχουν περάσει τα 30 χρόνια, ενώ 3 που ταξίδεψαν δεν έχουν ούτε δευτερόλεπτο συμμετοχής με το εθνόσημο. Το αήττητο των 15 παιχνιδιών με τον Φαν Χάαλ στον πάγκο (11-4-0) είναι το… όχημα με οποίο έφτασαν στο Κατάρ οι «πορτοκαλί» και τονώνει την αισιοδοξία τους.

Ο – ομολογουμένως πιο προσηνής από ποτέ – 71χρονος τεχνικός δεν έκρυψε τους υψηλούς στόχους στην κυριακάτικη συνέντευξη Τύπου, βάζοντας τον πήχη πιο ψηλά από τις προσδοκίες της εγχώριας ομοσπονδίας (προημιτελικά), αλλά και εκείνων, σαφώς πιο περιορισμένων, της κοινής γνώμης (πρόκριση στα νοκ-άουτ και… βλέπουμε).

«Έχουμε καλύτερη ομάδα από εκείνη του ’14. Περιμένω περισσότερα. Γνωρίζω πως χρειάζεται και τύχη, αλλιώς δεν γίνεται. Πιστεύω πως μπορούμε να γίνουμε πρωταθλητές, αν και ξέρω πως υπάρχουν ομάδες που υπερτερούν από τη δική μας», το ενδεικτικό σχόλιο του Φαν Χάαλ, προτού αναφερθεί στο πρώτο εμπόδιο της Ολλανδίας:

«Το πρώτο παιχνίδι σε μια διοργάνωση είναι πάντα το πιο σημαντικό. Δίνει τον τόνο, καθορίζει την ψυχολογία. Η Σενεγάλη είναι πρωταθλήτρια Αφρικής, δεν είναι μια οποιαδήποτε ομάδα, δεν είναι βατός αντίπαλος. Η απουσία του Μανέ είναι όντως ένα πρόβλημα, αλλά και εμείς δεν θα έχουμε τον Ντεπάι, οπότε αναλογικά είμαστε στα ίδια».

Ο Φαν Χάαλ έδωσε απαντήσεις σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα των Ολλανδών εν όψει πρεμιέρας. Ο Ντεπάι ταξίδεψε, ξεπέρασε τον τραυματισμό του, αλλά χωρίς να έχει λεπτό στα πόδια του από τις 22/9, δεν πρόκειται να ξεκινήσει. Τη θέση του στην κορυφή της επίθεσης θα πάρει ο φορ της Αντβέρπ, Γιάνσεν, ενώ τη μεσοεπιθετική τριπλέτα θα συμπληρώσει ο χαρισματικός Χάκπο της PSV, τον οποίο ο Φαν Χάαλ μοιάζει να προτιμάει στην πρεμιέρα από τον (πιο συντηρητικό αγωνιστικά) Κλάασεν.

Στο πλευρό του πλεϊμέικερ Ντε Γιονγκ στο κέντρο του γηπέδου θέση παίρνει ένας εκ των Κουπμέινερς, Μπέργκχαους, ενώ το μεγαλύτερο ερωτηματικό των Ολλανδών – και παράλληλα μεγαλύτερο στοίχημα…  – απαντάται από την επιλογή του γκολκίπερ Νόπερτ. Ο πιο ψηλός ποδοσφαιριστής του τουρνουά (2,03) θα ξεκινήσει βασικός ντεμπουτάροντας με το εθνόσημο.

Από εκεί και πέρα, σε επίπεδο αποστολής υπενθυμίζεται πως «κόπηκαν» μετά την την προ-επιλογή οι Σίλεσεν (τερμ., Ναϊμέγκεν), Φλέκεν (τερμ., Φράιμπουργκ), Ρενς (μπακ, Αγιαξ), Μπάκερ (αρ. μπακ, Λεβερκούζεν), Μπότμαν (στόπερ, Νιουκάστλ), Στράουκ (αρ. μπακ, Λιντς), Βαν ντε Βεν (στόπερ, Βόλφσμπουργκ), Κλάσιε (χαφ, ΑΖ), Χράφενμπερχ (χαφ, Μπάγερν), Τιλ (μεσοεπιθετικός, PSV), Μάλεν (Ντόρτμουντ), Μπρόμπεϊ (φορ, Αγιαξ), Ντάνζουμα (επ., Βιγιαρεάλ), ενώ ως τραυματίες δεν υπολογίστηκαν καν οι Βαϊνάλντουμ (χαφ, Ρόμα), Μάρτινς Ίντι (στόπερ, ΑΖ).