ΜΠΑΡΙ – ΜΠΡΕΣΙΑ

Αναμφισβήτητα μία από τις ευχάριστες εκπλήξεις της κατηγορίας στη φετινή σεζόν. Αν πούμε πως την περιμέναμε τόσο καλή θα είναι ψέμα. Ο τεχνικός Μινιάνι συγκέντρωσε τα βέλη πολλών, καθώς ήταν μεν ο τεχνικός που την ανέβασε από τη Serie C, αρκετοί όμως διατυμπάνιζαν πως το κλαμπ όφειλε να πορευτεί με μεγαλύτερο όνομο στον πάγκο. Ο Ιταλός προπονητής απάντησε στους επικριτές του με τον καλύτερο τρόπο μέσα από τα αποτελέσματα της ομάδας.

Αήττητη μετά από έξι αγωνιστικές μετρώντας τρεις νίκες και ισάριθμες ισοπαλίες. Δώδεκα συνολικά βαθμοί, όσους έχει και η Φροζινόνε, βλέπει την πλάτη μόνο των Ρετζίνα, Μπρέσια που βρίσκονται στην κορυφή με 15.

Ξεκίνησε τη σεζόν προσφέροντας απλόχειρα θέαμα. Τα παιχνίδια της είχαν τρελό ρυθμό, πολλές φάσεις και γκολ. Αυτό μέχρι την τέταρτη αγωνιστική, όταν το κοντέρ έγραφε 1-3-0. Από εκείνο το σημείο και μετά παρουσιάστηκε πιο σφιχτή πίσω, μπροστά ξέρει να κάνει τη δουλειά και έτσι ήρθαν δύο ακόμα τρίποντα που έκαναν τη διαφορά.

Το πρώτο στην Καλαβρία απέναντι στην Κοζέντσα (1-0) και το δεύτερο εναντίον της Κάλιαρι στη Σαρδηνία με το ίδιο σκορ. Στο σπίτι της έχει δώσει μόλις δύο ματς. Αμφότερα ολοκληρώθηκαν χωρίς νικητή. 1-1 με την Παλέρμο και 2-2 στη συνέχεια με τη ΣΠΑΛ, ενώ είχε προηγηθεί 2-0, αποτυγχάνοντας να διαχειριστεί τη ροή. Στην πρώτη περίπτωση βρέθηκε πίσω στο σκορ, ισοφάρισε, κυριάρχησε αλλά δεν κέρδισε.

Τιμωρημένος ο Πουτσίνο (βασικός δεξιός μπακ, 6/0) στη μοναδική απουσία, μέσα οι Κεντίρα (βασικός και πολύτιμος επιθετικός), Σαλσίδο (επιθετικός, 2/0).

Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα τα τελευταία χρόνια για τα οποία δικαιώθηκε ο πρόεδρος του συλλόγου Τσελίνο, ωστόσο η απόφασή του να παραδώσει τα ηνία της τεχνικής ηγεσίας στον Κλοτέτ, μπορεί να αποδειχθεί τεράστια έμπνευση στο τέλος της σεζόν. Για την ώρα μοιάζει να πέτυχε διάνα.

Ο Καταλανός προπονητής γνωρίζει άριστα το περιβάλλον και την ομάδα, καθώς είχε βρεθεί στον πάγκο και στο δεύτερο μισό της προπέρσινης σεζόν. Μαζί του η «λεονέσα» απέδωσε όμορφο επιθετικό ποδόσφαιρο κερδίζοντας τις εντυπώσεις σε μία δύσκολη χρονιά.

Εξαιρετική η εκκίνηση μετρώντας πέντε νίκες και μόλις μία ήττα σε έξι συνολικά παιχνίδια. Φιγουράρει στην κορυφή της κατάταξης παρέα με τη Ρετζίνα και άπαντες ονειρεύονται άνοδο. Ο ίδιος ο Κλοτέτ προτιμά να κρατά χαμηλά τον πήχη προσπαθώντας να έχει τους παίκτες του προσγειωμένους.

Η ομάδα πάντως μοιάζει να έχει το «πακέτο» για να το πάει μέχρι τέλους. Ποιότητα υπάρχει, εμπειρία επίσης, η φανέλα είναι βαριά (κλαμπ με τις περισσότερες παρουσίες στην ιστορία της δεύτερης κατηγορίας του calcio) και το σύνολο βγάζει χαρακτήρα και προσωπικότητα. Η ήττα στη δεύτερη αγωνιστική στο Φροζινόνε πόνεσε πολύ. Όχι τόσο το αποτέλεσμα (0-3), όσο η εικόνα.

Η αντίδραση άμεση με τέσσερις νίκες η μία να διαδέχεται την άλλη. Σε όλες φάνηκε να ξέρει τι να κάνει. Άριστο διάβασμα του αντιπάλου και αξιοποίηση των «όπλων» της χωρίς να εντυπωσιάζει με την απόδοσή της.

Παραμένει τραυματίας ο Τσιστάνα (πολύτιμος στόπερ), στη μοναδική απουσία.