ΛΑΡΙΣΑ – ΝΙΚΗ ΒΟΛΟΥ

Ο Παύλος Δερμιτζάκης την έβαλε στον ίσιο δρόμο δίνοντάς της σταθερότητα. Δεν κάνει τρελά πράγματα. Είναι ρεαλιστής και ακριβώς αυτό βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο. Η ομάδα του παίζει μέχρι εκεί που μπορεί και καταφέρνει πρωτίστως να μη χάνει. Επί των ημερών του η ΑΕΛ έχει τέσσερις νίκες και τρεις ισοπαλίες, ενώ σε όλα τα παιχνίδια της επιβεβαίωσε το Under. Παίζει κλειστά, προσέχει να μη δεχτεί γκολ και έχει τη λογική πως μπροστά με κάποιο τρόπο θα έρθει έστω ένα τέρμα. Άσφαιροι, άλλωστε, σε κανένα ματς δεν έχουν μείνει οι «βυσσινί» μετά την αλλαγή προπονητή. Όποτε ήρθε, μάλιστα, το clean sheet, ήρθε και το τρίποντο.

Την προηγούμενη αγωνιστική η ΑΕΛ είχε το πιο δυνατό τεστ της έως τώρα και το πέρασε με επιτυχία. Κοντραρίστηκε με τον πρωτοπόρο Λεβαδειακό εκτός έδρας και έμεινε όρθια. Το τελικό 1-1 αποτυπώνει την πραγματικότητα. Ο Λεβαδειακός προηγήθηκε μόλις στο 9′ με το πέναλτι του Νίκα, αλλά οι «βυσσινί» κατάφεραν να αντιδράσουν. Είχαν μία ευκαιρία να ισοφαρίσουν πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου και τελικά βρήκαν δίχτυα στο 67′. Αναμενόμενα δέχτηκαν πίεση στη συνέχεια, ενώ είχαν και εκείνοι μία καλή στιγμή. Αντιμετώπισαν ως ίσος προς ίσο τους Βοιωτούς και πλέον κοιτούν μπροστά. Έχουν ένα ακόμη παιχνίδι με διεκδικητή του τίτλου και μία ευκαιρία να αυξήσουν τη διαφορά από αυτόν.

Τιμωρημένος είναι ο Ηλιάδης (στόπερ), επιστρέφει σε αποστολή ο Μαξιμένκο (στόπερ).

Πάνω που έδειχνε να ρολάρει και είχε πάρει πέντε σερί νίκες, ήρθαν οι κατραπακιές. Έχασε πρώτα από τον Μακεδονικό εντός έδρας (1-2) και την προηγούμενη αγωνιστική από την Αναγέννηση Καρδίτσας εκτός (2-0). Το μόνο καλό για εκείνη ήταν πως Λεβαδειακός και ΑΕΛ ήρθαν ισόπαλοι στο μεταξύ τους ματς και η διαφορά από την κορυφή δεν μεγάλωσε επικίνδυνα. Για ομάδα που θέλει να κάνει πρωταθλητισμό, όμως, οι τέσσερις ήττες σε εννέα αγώνες είναι πολλές. Θα πρέπει να βρει αμυντική ισορροπία η Νίκη Βόλου και κυρίως να γίνει πιο «σκληρή». Να μη χάνει, δηλαδή, ακόμη και όταν της στραβώνουν τα παιχνίδια.

Με την Αναγέννηση Καρδίτσας, πάντως, έγινε ένα κλασικό ματς της Super League 2. Ο ορισμός του 0-0 ήταν. Έψαχνες τις φάσεις με τα κιάλια, ρυθμός δεν υπήρχε και όσοι το έβλεπαν, μάλλον θα περίμεναν υπομονετικά πότε θα ακουστεί το σφύριγμα της λήξης. Λίγες οι φάσεις του πρώτου μέρους, ακόμη λιγότερες όσες έγιναν μετά την ανάπαυλα. Κι εκεί που δεν γινόταν τίποτα, ο Μπαχανάκ έκανε δύο δώρα στο 73′ και στο 76′ με αποτέλεσμα οι γηπεδούχοι να πετύχουν ισάριθμα γκολ. Η Νίκη Βόλου που ούτως ή άλλως δυσκολευόταν απέναντι στην πολύ συμπαγή αμυντική λειτουργία της Αναγέννησης Καρδίτσας, θα ήταν αδύνατο στη συνέχεια να αντιδράσει. Τελικά δεν έκανε ούτε φάση έως το φινάλε.

Λόγω μίας ίωσης χάνει το παιχνίδι ο Ανδρέου (στόπερ). Σημαντικό ότι ο Μοράρ (φορ) ξεπέρασε το μικροπρόβλημα που αντιμετώπιζε, όπως και ο Να’ά (αρ. μπακ).