ΓΙΕΝΤΙΝΤΣΒΟ – ΝΟΒΙ ΠΑΖΑΡ

Τα έχουμε πει, τα έχουμε ξαναπεί και στο τέλος θα καταλήξουμε γραφικοί. Η ομάδα ίσως εδώ και καιρό να έχει ετοιμάσει βαλίτσες για την από κάτω κατηγορία, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι θα πάψει να πιστεύει στο θαύμα.

Στο περασμένο ματς πάλεψε η αλήθεια είναι αλλά δεν μπόρεσε να εμποδίσει την ΙΜΤ από το να πάρει ακόμη μια νίκη (2-0), με ένα γκολ σε κάθε ημίχρονο. Για να είμαστε δίκαιοι βέβαια, η εικόνα της Γιεντίνστβο σήμερα με τις αρχές δεν έχει καμία σχέση. Τι να το κάνουμε όμως εφόσον τα αποτελέσματα δεν έρχονται;

Εννέα παιχνίδια απομένουν όλα και όλα μέχρι την ολοκλήρωση της κανονικής διάρκειας της σεζόν. Η Ράντνικ που τερμάτισε τελευταία πέρυσι ολοκλήρωσε την κανονική διάρκεια με 17 βαθμούς. 9 παραπάνω από ότι έχει τώρα η Γιεντίνστβο. Ίσως φέτος να έχουμε ιστορικό αρνητικό ρεκόρ πάντως.

Χωρίς προβλήματα τραυματισμών για το σημερινό ματς.

Ειλικρινά η ομάδα θα έπρεπε να λεγόταν «Άντεμ Λιάιτς». Δεν συνηθίζω να το λέω αυτό, σεβόμενος πάντα το άθλημα, αλλά εδώ μιλάμε για μια περίπτωση που αν δεν υπάρχει στο γήπεδο ο συγκεκριμένος παίκτης, είναι σαν να μην υπάρχει κανείς.

Ο έμπειρος μέσος έμεινε στον πάγκο στο παιχνίδι κόντρα στην Τεκστίλατς (2-3) και η Νόβι Πάζαρ βρέθηκε να χάνει στο ημίχρονο 1-2. Λες και έβλεπες ένα σύνολο χωρίς συνοχή, χωρίς ιδέες, σαν να παίζουν όλοι πρώτα φορά μεταξύ τους. Με το που μπήκε ο αρχηγός στο 62′ όλη η εικόνα άλλαξε. Παρόλα αυτά η Νόβι Πάζαρ γνώρισε ακόμη μια ήττα στο φετινό πρωτάθλημα.

Αν είχε τουλάχιστον άλλους τρεις Λιάιτς, η ομάδα θα ήταν αλλού. Έχουμε πει πολλές φορές ότι η ποιότητά της δεν συνάδει με αυτό που βγάζει στο γήπεδο. Εν μέρει αυτό είναι σωστό, αλλά έχει και πολλά κενά. Αν θέλει του χρόνου να πρωταγωνιστήσει, το μόνο που έχει να κάνει είναι να κρατήσει έναν κορμό 5-6 ποδοσφαιριστών και όλοι οι υπόλοιποι καινούριοι.

Ούτε για τη Νόβι Πάζαρ υπάρχουν προβλήματα για σήμερα.