ΦΟΥΚΟΥΟΚΑ – ΣΑΠΟΡΟ

Καθόλου άσχημα δεν εξελίχθηκε η περσινή χρονιά, για τα δεδομένα της Φουκουόκα. Αν και τερμάτισε στην 7η θέση, στο -7 από την τριάδα, πανηγύρισε τον πρώτο της τίτλο, έστω και αν αυτός ήταν το Λιγκ Καπ. Επικράτησε 2-1 στον τελικό της Ουράβα και έτσι χαμογέλασε κάπως το 2023.

Σταθερή αξία στον πάγκο ο Σιγκετόσι Χασέμπε, ο οποίος από το 2020 που βρίσκεται εκεί έχει αμφισβητηθεί ελάχιστες φορές. Σίγουρα την περασμένη σεζόν δεν ήταν μία από αυτές.

Έχασε σημαντικές μονάδες, όπως οι Γιαμαγκίσι, Μικούνι που πήγαν «πακέτο» στη Ναγκόγια, ενώ η πιο αξιοπρόσεκτη προσθήκη αποτελεί αυτή του έμπειρου φορ Μπεν Καλίφα (Χιροσίμα).

Παραμένει η απουσία από πέρυσι τον Σεπτέμβρη του σημαντικού φορ Σάτο (24/4), γι’ αυτό άλλωστε αποκτήθηκε και ο Ελβετός Μπεν Καλίφα.

Δεν έχει αλλάξει τακτική τα τελευταία χρόνια η Σαπόρο. Τερματίζει σταθερά λίγο πιο κάτω από τα μέσα της βαθμολογίας παίζοντας πολύ για το «θεαθήναι» και λιγότερο για την ουσία. Ελκυστικό ποδόσφαιρο, πολλά γκολ, αλλά λίγα θετικά αποτελέσματα. Είχε μάλιστα και τη χειρότερη άμυνα (61 γκολ σε 34 ματς), παρ’ ότι τερμάτισε στη 12η θέση.

Φαίνεται πως αυτές οι επιδόσεις και η εικόνα του συλλόγου αρέσει σε κόσμο και διοίκηση, γι’ αυτό και διατηρεί στον πάγκο τον Μίκαελ Πέτροβιτς. Ο Αυστριακός βρίσκεται στον πάγκο από το 2018 και όσο καταφέρνει να κρατάει τη Σαπόρο στην κατηγορία, τόσο δεν θα κινδυνεύει η θέση του.

Δεν άλλαξε ιδιαίτερα πράγματα στο ρόστερ, τουλάχιστον σε ότι αφορά τους βασικούς ποδοσφαιριστές του. Έβαλε λεφτά στα ταμεία με την πώληση του φορ Ογκασίβα (Τόκιο) επενδύοντας κυρίως σε νεαρούς παίκτες, όπως ο Κόντο (Γιοκοχάμα) και ο Τακάο (Γκάμπα Οσάκα). Αξιόλογες και οι προσθήκες των Χασεγκάβα (Γιοκοχάμα), Σουζούκι (Γκάμπα Οσάκα).

Σταθερά εκτός ο αμυντικός μέσος Φουκάι (8/0), που ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς την περασμένη σεζόν και γι’ αυτό χρειάστηκε χειρουργείο.