ΕΤΟΙΜΟΙ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΑ!

Ηταν πολύ καλύτερη της Τυνησίας, ήταν όμως άστοχη. Εκανε τουλάχιστον πέντε εξαιρετικές ευκαιρίες για γκολ, δεν τις αξιοποίησε, κάτι που της κόστισε σε ρυθμό και εκνευρισμό. Γλύτωσε τα χειρότερα, όταν στο 75’ ο τερματοφύλακας της απέκρουσε πέναλτι, έξι λεπτά όμως αργότερα… ανταπέδωσε, χάνοντας με τη σειρά της πέναλτι.  

Ετσι, η πρόκριση οδηγήθηκε στην παράταση, όπου στο 100’, ύστερα από ένα μελέ στην περιοχή της Τυνησίας και μια καραμπόλα μεταξύ των αντιπάλων της, βρήκε με αυτογκόλ το… γκολ που της χάρισε τη νίκη και την πρόκριση στον τελικό (1-0). 

«Είμαι περήφανος, ευλογημένος. Ως παίκτης αγωνίστηκαν στον τελικό του 2002 και ως προπονητής οδηγώ την ομάδα σε έναν ακόμη τελικό», τόνισε εμφανώς συγκινημένος ο κόουτς Σισέ μετά την πρόκριση των «λιονταριών» στον δεύτερο τελικό της ιστορίας τους, όπου θα διεκδικήσουν απόψε το πρώτο τους τρόπαιο. 

Εξέλιξη ταιριαστή με την ποιότητα του ρόστερ της (δεν είναι τυχαίο πως η Σενεγάλη είναι η κορυφαία αφρικανική ομάδα βάσει FIFA Ranking), η οποία μπορεί να μην φάνηκε τόσο κατά τη διάρκεια του τουρνουά (στα νοκ-άουτ έκανε τρεις νίκες, όλες με 1-0), ωστόσο έφτασε και περίσσεψε προκειμένου, έστω με το ατομικό ταλέντο τις περισσότερες φορές να επιβληθεί των αντιπάλων της.  

Η… μόνη που της ξέφυγε, ήταν στη φάση των ομίλων, η αποψινή αντίπαλος, με το – τότε – 1-0 υπέρ της Αλγερίας να φαντάζει πολύ φτωχό για την ανωτερότητα στο συγκεκριμένο παιχνίδι των Φεννέκων. «Είναι ένα τελείως διαφορετικό παιχνίδι. Ισα ίσα που εκείνο το ματς, μας δίνει έξτρα κίνητρο, πρόσθετη εγρήγορση. Δεν έχουμε καμία προκατάληψη, κανέναν φόβο. Είμαστε έτοιμοι», το σχόλιο του Σισέ εν όψει του αποψινού τελικού, χωρίς να σχολιάσει την περιρέουσα ατμόσφαιρα που θέλει τους ντόπιους, Αιγύπτιους φιλάθλους να υποστηρίζουν τη δική του ομάδα και όχι την – εχθρικά διακείμενη – Αλγερία… 
 

Τεράστια η απώλεια του αναντικατάστατου Κουλιμπαλί (στόπερ), ο οποίος ελέω καρτών τιμωρήθηκε και παρότι η ομοσπονδία της Σενεγάλης έκανε έφεση κατά της ποινής του στόπερ της Νάπολι, εν τέλει δεν είχε αποτέλεσμα. Ο στόπερ του Ολυμπιακού, Σισέ, φιγουράρει μεταξύ των υποψήφιων αντικαταστατών – δεν είχε απολύτως τίποτα σ’ ένα χτύπημα στο χέρι κατά τη διάρκεια της προχτεσινής προπόνησης – ωστόσο η λογική μάλλον υπαγορεύει πως ο κόουτς Σισέ θα επιλέξει πιο safe και δοκιμασμένες λύσεις από το να δώσει, σε τελικό, χρόνο συμμετοχής στον μόνο από τους 23 που πήρε μαζί του στην Αίγυπτο, που δεν έχει αγωνιστεί λεπτό. Γνωστή, τέλος, η απουσία, από τη φάση των ομίλων κιόλας, του Μεντί (τερμ., Ρεμς).

Κυριαρχεί στο πρώτο μέρος επί της Νιγηρίας και το κεφαλοποιεί προηγούμενη, έστω με αυτογκόλ, στο τέλος του (40’).  Ελέγχει το ματς στο δεύτερο μέρος, δεν απειλείται ιδιαίτερα από τους «σούπερ αετούς», οι οποίοι όμως, σε μια ανύποπτη φάση και ύστερα από υπόδειξη του VAR κερδίζουν πέναλτι και ισοφαρίζουν (72’). 

Δεν τα παρατάνε οι Φεννεκοι και παρότι εμφανώς με έλλειμα ενέργειας στο φινάλε, έχουν δοκάρι στο 93’ και τρία λεπτά αργότερα, με ασύλληπτη εκτέλεση φάουλ του Μαχρέζ, βρίσκουν το νικητήριο γκολ που τους έστειλε στον τελικό (2-1).  

«Δεν είχαμε αυταπάτες. Γνωρίζαμε πως μας περίμενε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι και φάνηκε. Μπορούσαμε να έχουμε κάνει τη ζωή μας ευκολότερη, ωστόσο δεν έγινε και η κούραση στο τέλος ήταν κάτι που μας προβλημάτισε αρκετά. Μέχρι να έρθει ο Μαχρέζ στο φινάλε. Οι παίκτες μου είναι ήρωες», τόνισε ο – πάντα προσγειωμένος – κόουτς Μπελμαντί, ο οποίος οδήγησε την ομάδα του στον δεύτερο τελικό της ιστορίας της μετά από 29 χρόνια (σ.σ. μετά από τόσα πανηγύρισε και νίκη επί της Νιγηρίας), τον πρώτο εκτός των συνόρων της, προκειμένου να διεκδικήσει το δεύτερο τρόπαιο της (το έχει κατακτήσει το 1990). 

Απολύτως φυσιολογικός συνεπώς ο… παροξυσμός που επικρατεί μεταξύ των Αλγερινών απανταχού της γης. Απολύτως φυσιολογικές και οι αναγωγές περί της συγκεκριμένης φουρνιάς παικτών που χαρακτηρίζεται ως η καλύτερη στην ποδοσφαιρική ιστορία των Φεννέκων. Απολύτως κατανοητή η… μεσιανική υπόσταση που αποδίδεται πλέον στον Μπελμαντί, ο οποίος στον έναν χρόνο που βρίσκεται στον πάγκο της Αλγερίας έχει υποστεί μόλις μια ήττα, μετρώντας 10-4-1 και φτάνοντας στον τελικό με αήττητο 12 παιχνιδιών (9-3-0). 

Και το κυριότερο; Την ψυχολογική υπεροχή έναντι των αποψινών αντιπάλων τους αφού τους κατατρόπωσαν (το τελικό 1-0 δεν αποδίδει καθόλου δικαιοσύνη, έπρεπε το σκορ να είναι τουλάχιστον τριπλάσιο) στο μεταξύ τους ματς στους ομίλους. Στον… πυρετό εννοείται πως συμμετέχουν και οι φίλαθλοι. Η κυβέρνηση της χώρας ναύλωσε εννιά αεροσκάφη για τη μεταφορά έξτρα 4.000 οπαδών από το Αλγέρι, ο ίδιος ο πρόεδρος της χώρας, Μπενσαλάχ, θα βρεθεί στο γήπεδο, που εκτιμάται πως θα έχει τουλάχιστον 15.000 Αλγερινούς στις εξέδρες, οι οποίοι μάλιστα δεν θα πληρώσουν καν το εισιτήριο του αγώνα, αφού το αντίτιμο θα καταβληθεί με έξοδα της ομοσπονδίας. 

Παρουσία, ισχυρό αντίβαρο στους ντόπιους Αιγύπτιους, οι οποίοι παρά την κοινή «καταγωγή» θα στηρίξουν τη Σενεγάλη απόψε, γεγονός που ουδόλως φάνηκε να απασχολεί τον Μπελμαντί στην χτεσινή συνέντευξη Τύπου: «Αυτό που εμένα με ενδιαφέρει είναι οι Αλγερινοί που θα υποστηρίζουν την ομάδα μου, τίποτα άλλο. Αυτούς ακούν οι παίκτες μου, από αυτούς παίρνουν κουράγιο. 

Είμαστε έτοιμοι 200%. Εχουμε έρθει εδώ για να κερδίσουμε το τρόπαιο και η πορεία μας μέχρι τον τελικό ήταν σχεδόν τέλεια. Φυσικά, δεν είναι καθόλου εύκολο να κερδίζεις την καλύτερη ομάδα της Αφρικής για δεύτερη φορά στην ίδια διοργάνωση, δείξαμε όμως πως ξέρουμε πώς να το κάνουμε», τόνισε χαρακτηριστικά ο Αλγερινός εκλέκτορας. 
 

Πέραν της γνωστής από τον ημιτελικό απουσίας του Ατάλ (βασικός δ. μπακ), δεν υπάρχουν άλλα προβλήματα.