ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ

Στέκεται στην αφετηρία του ομίλου με μοναδικό στόχο την επιστροφή στις μεγάλες διοργανώσεις. Την ξέρουμε καλά καθώς πριν από δύο χρόνια η Ελλάδα την άφησε 3η στο γκρουπ της ΠΠΚ, όμως στο Nations League έδειξε να ανακάμπτει. Ολοκλήρωσε τις υποχρεώσεις της αήττητη κόντρα σε Αυστρία, Β. Ιρλανδία (3-1-0) και τερμάτισε 1η, παίρνοντας το «εισιτήριο» για την επόμενη φάση. 

Ομάδα που βάζει την μπάλα κάτω και παράγει φάσεις, διαθέτει παίκτες με εξαιρετική ποιότητα και ποντάρει πολλά στον παράγοντα έδρα.  

Από το 2017 και μετά «τρέχει» σερί 9-6-4, ενώ οι δύο από τις τέσσερις ήττες ήταν σε φιλικά ματς (από Ισπανία, Μεξικό) και η άλλη από το Βέλγιο με 4-3. Ετσι, μόνο το 3-2 που έχασε στην Κύπρο τον Αύγουστο του 2018, μπορεί να χαρακτηριστεί «γκέλα». 
 

Το μεγάλο plus των Βόσνιων είναι ο παράγοντας ομοιογένεια, καθώς τα τελευταία χρόνια αποτελούν ουσιαστικά την ίδια ομάδα, με την προσθήκη νέων που… μεγαλώνουν (π.χ. Τζούλεβιτς).

Σε σχέση με εκείνη που αντιμετώπισε η Ελλάδα στην προκριματική φάση του περασμένου  Μουντιάλ, παρατηρούνται μόλις δύο ουσιαστικές απώλειες, που αφορούν τον γκολκίπερ Μπέγκοβιτς (62/0) επειδή δεν είναι βασικός στην Μπόρνμουθ και τον γνώριμό μας Βράνιες (38/0), λόγω εξωαγωνιστικών ζητημάτων. Οι υπόλοιποι είναι πάνω-κάτω οι ίδιοι και ίσως γι’ αυτό «βρίσκονται» καλά στο γήπεδο.

 
Για το αποψινό ματς είναι «ερωτηματικό» ο Κολάσινατς, καθώς ο αμυντικός της Αρσεναλ μόλις την Πέμπτη μπήκε σε φουλ ρυθμούς και ενδέχεται να προστατευτεί. Αν δεν παίξει, θα τον αντικαταστήσει ο Τσίβιτς, ενώ θέση στον άξονα διεκδικεί και ο γνώριμός μας Τσίμιροτ, αντί του Γκόιακ.

Μπορεί ένας Μικιταριάν να φέρει την άνοιξη; Σε αυτό το επίπεδο, μάλλον όχι, καθώς ο μεσοεπιθετικός της Αρσεναλ δείχνει πολύ μόνος. Οι Αρμένιοι, ναι μεν δεν χαρακτηρίζονται… Γιβραλτάρ ή Λιχτενστάιν, όμως αδυνατούν να κάνουν την υπέρβαση. 

Στον όμιλο του Nations League με αντιπάλους ΠΓΔΜ, Γιβραλτάρ, Λιχτενστάιν ήταν αξιοπρεπέστατοι, πήραν 3 νίκες (3-1-2), αλλά τώρα αρχίζουν τα… δύσκολα. 

Από το 2014 και μετά έχουν να επιδείξουν μόνο ορισμένες καλές εντός έδρας εμφανίσεις (π.χ. κέρδισαν Κύπρο, Λευκορωσία), αλλά απογοητεύουν στις εξόδους τους. Υπάρχει μόνο το επίσημο διπλό στο Γιβραλτάρ και κάποια «σκόρπια» φιλικά σε ουδέτερο έδαφος επί των «μεγαθηρίων» της Γουατεμάλα, του Ελ Σαλβαδόρ και των ΗΑΕ. 
 

Για την Αρμενία, κάθε απώλεια «πονά» και σήμερα καλείται να διαχειριστεί εκείνες των Πιτσέλι (χαφ, 65/11, πρώην της Ξάνθης), Μκογιάν (στόπερ, 46/1), Σαρκίσοβ (φορ, 40/6) και κυρίως του 24χρονου χαφ Μαλακγιάν (14/1).

 
Ετσι, στερούνται της όποιας εμπειρίας έχουν, ενώ και το ρόστερ τους δεν χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα μεγάλο. Εκτός του Μικιταριάν, ο Αρμέν Γκουλμπουνταγκιάντς (βρίσκεται στον πάγκο της από τον Οκτώβριο), ποντάρει πολλά στον ακραίο Γκαζαριάν που έπαιξε στην Ελλάδα σε Ολυμπιακό, Κέρκυρα, αλλά και στον αμυντικό Χαρογιάν.