Αφιέρωμα ΝΒΑ (Central): Σφράγισε το μέλλον του στους Μπακς ο Γιάννης

Παρότι η offseason της φετινής σεζόν στο ΝΒΑ ήταν η πιο σύντομη της ιστορίας, υπήρξε κινητικότητα σε αρκετές ομάδες, που παρουσιάζονται πιο φιλόδοξες από ποτέ. Στο παρακάτω άρθρο θα παρουσιάσω το τι συνέβη στις πέντε ομάδες της Central Division. Σε αυτήν ανήκουν οι Μιλγουόκι Μπακς του Γιάννη Αντετοκούνμπο, οι Ιντιάνα Πέισερς, οι Σικάγο Μπουλς, οι Ντιτρόιτ Πίστονς και οι Κλίβελαντ Καβαλίερς. Μπορείτε να μάθετε πώς κινήθηκαν στην offseason, ποιους νέους παίκτες απέκτησαν και ποιους αποχαιρέτησαν. Φυσικά υπάρχουν και προγνωστικά ΝΒΑ, με διάφορες στοιχηματικές προβλέψεις σε κάποιες από τις μακροχρόνιες αγορές που προσφέρουν οι εταιρίες.

ΜΙΛΓΟΥΟΚΙ ΜΠΑΚΣ

Είχαν υψηλές προσδοκίες και βλέψεις, αλλά τα πράγματα για αυτούς εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά από όσο υπολόγιζαν. Δεν δικαίωσαν σε καμία περίπτωση τον τίτλο του φαβορί, αποκλείστηκαν καθαρά (1-4 από Heat) στα ημιτελικά στο πρώτο δύσκολο εμπόδιο που συνάντησαν στην Ανατολή.

Ο μεγάλος τους νταλκάς ήταν αν θα παραμείνει στο Μιλγουόκι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Τα χαρμόσυνα νέα ήρθαν για αυτούς στις 15 Δεκεμβρίου (6 μέρες πριν από το deadline), καθώς έβαλε την πολυπόθητη υπογραφή και σφράγισε έτσι το μέλλον του στο Μιλγουόκι για άλλα 5 χρόνια.

Και λόγω αυτής της καθυστέρησης το front office των «ελαφιών» ήταν πολύ δραστήριο στη Free Agency. Θέλοντας να τον γλυκάνει επένδυσαν αρκετά στην ενίσχυση του έμψυχου δυναμικού τους. Κινήθηκαν γρήγορα και έξυπνα, στελεχώνοντας το ρόστερ τους με παίκτες που είναι δεδομένο ότι θα τους βοηθήσουν να παρουσιαστούν πολύ πιο ανταγωνιστικοί.

Με ένα σμπάρο δύο τριγόνια πέτυχαν στην ανταλλαγή με τους Pelicans. Αφενός ενισχύθηκαν σημαντικά με έναν παίκτη όπως ο Τζρου Χόλιντεϊ, που δικαίως αποτελούσε το πιο hot όνομα της ελεύθερης αγοράς και αφετέρου «ξεφορτώθηκαν» τον Ερικ Μπλέντσο και το συμβόλαιο του, δίνοντας πακέτο τον Τζορτζ Χιλ αλλά και κάποια μελλοντικά πικς στα επόμενα Draft.

Ο Χολιντέι πέρα από την εμπειρία και την ωριμότητα που διαθέτει ως παίκτης, είναι ικανότατος σκόρερ και μπορεί να δημιουργήσει τόσο για τον εαυτό του όσο και για τους συμπαίκτες του. Μεγάλη η ικανότητα του στο playmaking και είναι ένας εκ των κορυφαίων αμυντικών στη θέση του.

Δεν έμειναν όμως μόνο εκεί. Απέκτησαν άλλους 4 αξιόλογους παίκτες. Ο Torrey Craig των Νάγκετς είναι ένας αμυντικός «εξολοθρευτής» και παίκτης ειδικών αποστολών. Οσα λεπτά πατήσει στο παρκέ θα είναι αόρατος στην επίθεση, αλλά στην άμυνα θα σκυλιάζει και θα κάνει δύσκολη τη ζωή στον αντίπαλο του.

Ο Μπόμπι Πόρτις έχει πλούσιο επιθετικό ρεπερτόριο με διψήφιο αριθμό πόντων μ.ο. σε καθεμία από τις 5 τελευταίες σεζόν του, ερχόμενος από τον πάγκο με 20 λεπτά μ.ο. Κατεβάζει εύκολα ριμπάουντ και πιθανότατα θα τον δούμε κάποια λεπτά να παίζει και ως σέντερ, αφού μετά τον Μπρουκ Λόπεζ δεν υπάρχει άλλος παίκτης (πέρα του Γιάννη προφανώς) που να μπορεί να παίξει στη θέση 5. Το μεγάλο μειονέκτημά του είναι ότι δεν έπαιξε ποτέ σε σοβαρή ομάδα για να δείξει και την απαιτούμενη συγκέντρωση και προσήλωση στην άμυνα.

Ο Bryn Forbes των Σπερς είναι αποτελεσματικότατος σουτέρ από την περιφέρεια, με 40% ποσοστό ευστοχίας  από το τρίποντο στην καριέρα του, ενώ μπορεί να παίξει και καλή άμυνα. Ο D.J. Augustin είναι ικανότατος πλέι-μέκερ και θα αποφορτίσει (μαζί με τον Χολιντέι) τον Γιάννη από το κατέβασμα της μπάλας και της δημιουργίας του παιχνιδιού.

Ωστόσο η υποτιθέμενη συμφωνία με τον Μπόγκνταν Μπογκντάνοβιτς εξελίχθηκε τελικά σε μέγα φιάσκο, αφού ο Σέρβος ουδέποτε είχε συμφωνήσει προφορικά για να συνεχίσει την καριέρα του στους Bucks. Από τους αποχωρήσαντες αξίζει να αναφερθεί μόνο ο Γουέσλεϊ Μάθιους, που πήγε στους άμεσους ανταγωνιστές Λέικερς.

Στη regular μπορούν πάλι να κάνουν επίδειξη δύναμης και να αποκτήσουν το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας, με τον Budenholzer λογικά συνεχίζει την αυστηρή διαχείριση του χρόνου συμμετοχής του Γιάννη προκειμένου να τον κρατήσει φρέσκο για τους κρίσιμους τελευταίους μήνες. Κάπως έτσι καλή σκέψη μπορεί να αποδειχτεί το under 32.9 ως προς τον μέσο όρο χρόνο συμμετοχής του Γιάννη στην κανονική περίοδο, με τον Stoiximan να το προσφέρει στο 2.08. Και τις δύο προηγούμενες σεζόν που ήταν στο τιμόνι τους ο Budenholzer ο Γιάννης έπαιξε στην κανονική σεζόν 32.8 και 30.4 λεπτά μ.ο.

ΙΝΤΙΑΝΑ ΠΕΪΣΕΡΣ

Χωρίς αναταράξεις τελικά κύλησε η offseason για τους Πέισερς. Αθικτο παρέμεινε το ρόστερ τους, παρότι τα ονόματα τόσο του Ολαντίπο όσο και του Μάιλς Τέρνερ έπαιξαν δυνατά στα ρεπορτάζ άλλων ομάδων, που τους είχαν βάλει στο στόχαστρο για ενδεχόμενα trades.

Αμφότεροι έμειναν στην Ιντιανάπολη και έτσι ξεκινούν από την ίδια αφετηρία με πέρσι. Μόνη διαφορά ότι δεν υπάρχει ο κόουτς McMillan, που απολύθηκε, δύο εβδομάδες μετά την ανακοίνωση ανανέωσης του συμβολαίου του! Είχε μεσολαβήσει βέβαια άλλος ένας αποκλεισμός με «σκούπα» από τους Χιτ στον 1ο γύρο των πλέι-οφ.

Στα θετικά, ότι ο Ολαντίπο θα είναι διαθέσιμος από την αρχή της σεζόν, αλλά πιθανότατα δεν θα παίζει (προληπτικά) στα back to back. Δεν συμμετείχε πάντως στο «bubble», άρα θα παρουσιαστεί φρέσκος. Επιπλέον, αποθεραπεύτηκε και ο Σαμπόνις, που λόγω τραυματισμού δεν κατέστη δυνατό να βοηθήσει τους συμπαίκτες του στο Ορλάντο.

Λίγα λόγια και για τον νέο head coach που επέλεξαν. Το front office εμπιστεύτηκε τις τύχες της ομάδας στον 45χρονο Bjorkgren, ένα εντελώς καινούριο πρόσωπο, που υπηρέτησε την τελευταία διετία τους Ράπτορς από το πόστο του βοηθού προπονητή, ως άμεσος συνεργάτης με τον Νικ Νερς.

Λίγα πράγματα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, αφού αναλαμβάνει για πρώτη φορά να καθοδηγήσει ομάδα ως πρώτος προπονητής. Λέγεται πάντως ότι είναι αρκετά καινοτόμος και σύμφωνα με μερικές από τις δηλώσεις του σκοπεύει να υιοθετήσει και να φέρει ένα πιο aggressive στιλ στην επίθεση της ομάδας, με πιο γρήγορη κίνηση της μπάλας και περισσότερα τρίποντα. Εφικτό θεωρώ το over 37.5 νικών τους στο 1.70 του Stoiximan.

ΣΙΚΑΓΟ ΜΠΟΥΛΣ

Η πιο σημαντική αλλαγή στο Σικάγο ήταν η έλευση ενός κανονικού προπονητή. Ο λόγος για τον Μπίλι Ντόνοβαν που ανέβασε κατακόρυφα τις μετοχές του μετά την περσινή εκπληκτική σεζόν στον πάγκο των Θάντερ. Διόλου αμελητέο και το ποσοστό νικών του (60.8%) την 5ετία που θήτευσε στον  πάγκο τους. Η πρώτη κίνηση που έδειχνε την αλλαγή πλεύσης και φιλοσοφίας ήταν ο ανερχόμενος, σε παραγοντικά πόστα, Λιθουανός Αρτούρας Καρνισόβας. Απέκτησε τον πλήρη έλεγχο του σχεδιασμού της ομάδας, ερχόμενος από τους Νάγκετς που είχε χρέη General Manager.

Από εκεί και πέρα η πιο αξιοσημείωτη είδηση ήταν η επιλογή του Patrick Williams στο Νο.4 των φετινών Draft, με τον κορμό της ομάδας να παραμένει αναλλοίωτος. Τα πάντα -στην επίθεση- θα ξεκινούν από τον Ζακ ΛαΒιν, που πέρσι ήταν απελπιστικά μόνος (25.5 πόντους μ.ο.). Μεγάλη απογοήτευση ο Μάρκανεν. Ο Φινλανδός έκανε πισωγύρισμα με τις επιδόσεις του, όντας χειρότερος ακόμα και από την παρθενική σεζόν του στο ΝΒΑ.

Στάσιμος έμεινε ο βασικός σέντερ Wendell Carter και στην 3η του σεζόν καλείται να δώσει απαντήσεις. Τόσο ο Μάρκανεν, όσο και ο Κάρτερ βέβαια έχασαν πάλι κάμποσα ματς λόγω τραυματισμού και έκτοτε δεν μπόρεσαν να βρουν ρυθμό. Αν συνυπολογίσουμε και το ιατρικό ιστορικό του ΛαΒίν που μετράει ήδη δύο σοβαρούς τραυματισμούς στην καριέρα του, αλλά και ότι ο 4ος στη σειρά βασικός Οτο Πόρτερ έρχεται από σοβαρό τραυματισμό που του στέρησε όλη την περσινή σεζόν, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα.

Σαφώς πιο αναβαθμισμένο ρόλο και περισσότερο χρόνο συμμετοχής περιμένουμε να έχει ο Coby White, που άφησε καλές εντυπώσεις στο δεύτερο μισό της σεζόν ως βασικό μέλος της 5άδας. Για την ακρίβεια μέτρησε 23.7 πόντους, 4.5 ασίστ και 3.9 ριμπάουντ σε 34 λεπτά μ.ο. συμμετοχής στα 11 τελευταία ματς. Αγνωστο ακόμα αν θα πάρει τη φανέλα βασικού από τον Σατοράνσκι και αυτό επειδή είναι πολύ αδύναμος στην άμυνα. Τέλος, ήρθε ο Garrett Temple από τους Νετς και αποχώρησε ο αναπληρωματικός Πόιντ Γκαρντ, Kris Dunn.

Μόνο η παρουσία του Ντόνοβαν τους σώζει. Φυσικά είναι πολύ δύσκολο από την πρώτη σεζόν του να μπορέσει να τους στρώσει και να τους κάνει ομάδα. Λογικά θα εμφανίσουν καλύτερο πρόσωπο σε σχέση με πέρσι, αλλά δύσκολα θα τους δούμε ακόμα και στη 10η θέση. Στα χαρτιά πάντως είναι καλύτεροι από Νικς, Καβαλίερς και Πίστονς.

ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ ΚΑΒΑΛΙΕΡΣ

Λίγα πράγματα στην offseason και από τους Καβαλίερς, που θα βαδίσουν πάνω-κάτω με το ίδιο ρόστερ. Εξαίρεση η αποχώρηση του Τρίσταν Τόμπσον, που ούτως ή άλλως είχε παραγκωνιστεί από τη στιγμή της έλευσης του Ντράμοντ.

Το ζητούμενο είναι να βρεθεί χημεία και να υπάρξει αγαστή συνεργασία μεταξύ των δύο καλύτερων assets τους, του Σέξτον και του Γκάρλαντ, με τον δεύτερο στη ρούκι χρονιά του να μην δείχνει καλά στοιχεία στην οργάνωση και δημιουργία του παιχνιδιού, μοιράζοντας μόλις 3.9 ασίστ μ.ο. σε 31 λεπτά μ.ο. Και για αυτό τον λόγο μάλλον υπέγραψαν ξανά συμβόλαιο με τον Ντελαβεντόβα, αφού ο Αυστραλός αποτελεί τον μοναδικό αξιόπιστο πλέι-μέικερ που διαθέτουν.

Ο Κέβιν Λοβ εδώ και καιρό μένει μέχρι να φύγει (με κάποιο trade ίσως), ενώ την βασική 5άδα συμπληρώνει ο Τσέντι Οσμαν, που έχει τελευταία ευκαιρία για το breakout. Στα Draft επέλεξαν στο 5 τον Okoro, που φημίζεται για τις αμυντικές επιδόσεις του. Αλλωστε οι Καβς έχουν συλλέξει αρκετά prospects που έχουν ως βάση το επιθετικό παιχνίδι και προσφέρουν στον τομέα του σκοραρίσματος.

Στον πάγκο μονιμοποιήθηκε ο J.B Bickerstaff που κοούτσαρε την ομάδα στα 11 τελευταία ματς της περσινής σεζόν, έχοντας ρεκόρ 5 νίκες και 6 ήττες. Από τους καινούριους, ενδιαφέρον παρουσιάζει μόνο ο Μακ Γκι (πρώην Λέικερς), που θα έρχεται πίσω από τον Ντράμοντ ως αναπληρωματικός σέντερ. Πρώτο φαβορί και δικαιολογημένα για να τερματίσουν με το χειρότερο ρεκόρ στην Ανατολή, θα «χτυπηθούν» με Πίστονς και Νικς που επίσης βρίσκονται σε rebuilding mode.

ΝΤΙΤΡΟΪΤ ΠΙΣΤΟΝΣ

Η πιο δραστήρια και ταυτόχρονα μπερδεμένη ομάδα στη Free Agency. Ενεπλάκησαν σε πολλές ανταλλαγές παικτών και μοιραία υπήρξαν αρκετές προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ τους. Κάποιοι από τους παίκτες μάλιστα που ήρθαν μέσω ανταλλαγών αφέθηκαν στη συνέχεια ελεύθεροι. Γκρέμισαν και προσπαθούν να ξαναχτίσουν από την αρχή. Εντελώς καινούρια ομάδα, μόλις 4 παίκτες (Griffin, Rose, Doumbouya, Mikhailiuk) φορούσαν και πέρσι τη φανέλα τους και ο ένας μάλιστα ήταν ρούκι.

Συνολικά 8 σε αριθμό οι νέοι παίκτες, που γίνονται 11 αν λάβουμε υπόψη και την επένδυση που έκαναν στα Draft με τον νεαρό Γάλλο πλέι-μέκερ, Hayes και τους Stewart (No.16) και Shaddiq Bey (No.19). Ο Γάλλος Hayes, το νέο hot prospect τους από την Ευρώπη, την περσινή σεζόν μέτρησε 11.6 πόντους και 5.4 ασίστ μ.ο. με τη φανέλα της γερμανικής Ουλμ σε 33 αγώνες όλων των διοργανώσεων. Πολύ καλός χειριστής της μπάλας και δείχνει αρκετά δημιουργικός για τους συμπαίκτες του.

Καινούριο το δίδυμο των ψηλών τους, με τον πρωτάρη Stewart και τον Okafor που ψάχνει εναγωνίως την αγωνιστική του ανάκαμψη στο Ντιτρόιτ, αφού η καριέρα του βρίσκεται συνεχώς σε κάμψη. Στους σούτινγκ γκαρντ πήραν τους έμπειρους McGruder και Ellington, τον Βόσνιο Musa από τους Νετς, τον Josh Jackson και τον McRae που είχε κάποιες θετικές εκλάμψεις πέρσι στους Γουίζαρντς.

Ενισχυμένοι και στους Forward, με τον Jerami Grant να θεωρείται ως η πιο ηχηρή κίνηση και ακριβή βάση συμβολαίου, μετά τις σούπερ εμφανίσεις στα πλέι-οφ με τους Νάγκετς, ενώ επίσης από το Ντένβερ ήρθε και ο Mason Plumlee, στον οποίο έδωσαν παραπάνω χρήματα από όσο είναι η αντικειμενική αξία του.

Ενδιαφέρουσα κίνηση και ο Ντελόν Ράιτ, ένας παίκτης με δυνατότητες όπως έδειξε και από την προπέρσινη παρουσία του στο Μέμφις (12.2π / 5.4 ριμπ. / 5.3 ασίστ μ.ο.), που πέρασε και δεν ακούμπησε την περασμένη σεζόν στο Ντάλας, αδυνατώντας να ταιριάξει στον συμπληρωματικό ρόλο που του έδινε ο Καρλάιλ.

Κατά τα άλλα, ακατανόητη η απόφαση να αφήσουν και ουσιαστικά να χάσουν τσάμπα έναν παίκτη με τρομερό potential όπως τον Christian Wood, που άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις όταν μπήκε στην βασική 5άδα (Φλεβάρη, Μάρτιο) με αξιοζήλευτα νούμερα (23 πόντους μ.ο. / 9.2 ριμπάουντ μ.ο.). Σημαντική απώλεια θεωρείται και ο Λουκ Κέναρντ, που πρόσφερε 15.8 πόντους μ.ο. και αποτέλεσε τον δεύτερο πιο παραγωγικό σκόρερ τους.

Στον πάγκο τους παρέμεινε ο κατά τα άλλα ικανότατος κόουτς, Dwane Casey. Μεγάλο ερωτηματικό η πορεία τους και παρακινδυνευμένη η οποιαδήποτε πρόβλεψη, αφού δεν γνωρίζουμε τις διαθέσεις και τους στόχους τους τόσο όσον αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, αλλά και ως προς το σχεδιασμό. Αλλωστε φημολογείται έντονα ότι ο Griffin δεν θα βγάλει τη σεζόν στο Ντιτρόιτ, ενώ το ίδιο δεν αποκλείεται να συμβεί και με τον Rose. Αμφότεροι είναι παίκτες-βαρόμετρο για τη συνολική απόδοση της ομάδας και κατά τεκμήριο αποτελούν τους δύο πιο ποιοτικούς και έμπειρους παίκτες που έχει στα χέρια του ο Casey.

Διαβάστε εδώ το Αφιέρωμα για τη Northwest

Ερμής Καραουλάνης