17/02/2017 16:30 | 2107 εμφανίσεις

ΣAΒΒΑΣΣΠΑΝΟΥΔΗΣ

Η γειτονιά των ονείρων

Η τελευταία φορά που σύλλογος της Νάσιοναλ Λιγκ απέκλεισε ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ εντός έδρας ήταν το 1989, στο γήπεδο που τη Δευτέρα το βράδυ θα αγωνιστεί η Αρσεναλ για τη φάση των «16» του Κυπέλλου Αγγλίας.

Στα μέσα της ωριαίας και οκτώ λεπτών -γιατί είμαστε πάντα Αγγλοι- νυχτερινής διαδρομής από το Γκάτγουικ μέχρι το Στρέιταμ, τη στέγη μου στις αναρίθμητες κοινωνικού, κοσμικού και ρομαντικού περιεχομένου μετακινήσεις μου στο Λονδίνο τα τελευταία χρόνια, και με την απαραίτητη προϋπόθεση να μην έχω αφήσει τα μάτια μου να βασιλέψουν, το μυαλό μου κατακλύζεται, έστω και για περίπου δέκα δευτερόλεπτα, από την αξιοθαύμαστη πορεία της Νόργουιτς στις αρχές των ‘90s. Τότε που οι Μπράιαν Γκαν, Ρούελ Φοξ και Εφαν Εκόκου ήταν κολλημένοι με σελοτέιπ στα ελάχιστα κενά σημεία των τοίχων του υπνοδωματίου μου, σε ό,τι χώρο δηλαδή είχαν αφήσει τα πόστερ των Τζορτζ Μάικλ και Simply Red. 
 
 
Ο σκόρερ μας
 
Η αιτία για αυτήν τη γλυκιά αναδρομή της σπουδαίας εκείνης ομάδας των «καναρινιών» μετά από ένα πολύωρο ταξίδι -κάνα εξάωρο με τα πηγαινέλα στα αεροδρόμια- είναι η ταμπέλα Sutton που φωτίζεται από τους φανούς του φιλόξενου express bus και που με μεταβιβάζει αυτόματα στον ομώνυμο σκόρερ εκείνης της ομάδας, Chris Sutton. 
Το ότι ο άνθρωπος που λίγο καιρό αργότερα (1995) θα έκανε δίδυμο με τον Αλαν Σίρερ και θα οδηγούσε την Μπλάκμπερν στο πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 81 χρόνια κατάγεται από το Νότιγχαμ, δεν θα μπορούσε να αποτρέψει την ακαριαία συμπάθειά μου για την ατάραχη περιοχή που βρίσκεται 18 χλμ. νοτιοδυτικά του Μπιγκ Μπεν. 
 
 
Μετακίνηση ξυλείας
 
Ο σύλλογος με σήμα έναν χρυσό δίσκο, έναν ασημένιο δίσκο, ένα μπλε κλειδί, ένα κόκκινο κλειδί, τέσσερις μαλαματένιους σταυρούς, ένα μεσαιωνικό κράνος και πάνω από όλα έναν τρισχαριτωμένο παπαγάλο με κόκκινο λαιμό, όλα προερχόμενα από το οικόσημο του δήμου, υφίσταται από το 1898 -πριν ακόμη και από τη Νόριτς- όμως πρώτη φορά στη Νάσιοναλ Λιγκ ή Κόνφερενς προβιβάστηκε το 1986. 
Και αυτό χάρη στους οπαδούς της ομάδας, οι οποίοι όλοι μαζί έβαλαν ένα χεράκι και απομάκρυναν τις ξύλινες τάβλες - σωρό πίσω από τη μία εστία, οι οποίες την αμέσως προηγούμενη σεζόν, όταν είχε ανακηρυχτεί και τότε πρωταθλήτρια της Ισθμιαν Λιγκ, της είχαν στερήσει την άνοδο.
 
 
Γουίμπλεντον
 
Η κατάκτηση της Νάσιοναλ Λιγκ Σάουθ τον περσινό Μάιο, που περιελάμβανε αήττητο σερί 25 αγώνων και ρεκόρ εισιτηρίων σε αγώνα πρωταθλήματος (3.142 με τη διεκδικήτρια Εμπσφλιτ), σηματοδότησε την έβδομη συμμετοχή της Σάτον στη Νάσιοναλ Λιγκ – πρώτη μετά το 2000. 
Οι 21 πρώτες αγωνιστικές του φετινού πρωταθλήματος έφεραν 7 επιτυχίες, όμως οι χαρές άρχισαν να βρίθουν από το Κύπελλο. Αποκλείοντας Φόρεστ Γκριν (2-1), Ντάρτφορντ (3-6) και Τσέλτεναμ (2-1), έφτασε στον τρίτο γύρο όπου έμελλε να φιλοξενήσει τη διπλανή (8 χλμ.), φίλη και συναγωνίστρια Γουίμπλεντον. Διότι το «Γκάντερ Γκριν Λέιν», που χρησιμοποιεί η Σάτον από το 1912, δεν ήταν μόνο το γήπεδο που η «νέα Γουίμπλεντον» έδωσε τον πρώτο της αγώνα το 2002 (φιλικό, 4-0 η Σάτον), αλλά και αυτή που η γειτόνισσα χρησιμοποιεί πλέον σε έκτακτη ανάγκη, πέρα από το ότι αποτελεί και την έδρα της γυναικείας της ομάδας.
 
 
Λιντς
 
Το 0-0 στο χωρητικότητας 5.013 θεατών γήπεδο απαίτησε επαναληπτικό στην έδρα των «Ντονς», εκεί που με τρία γκολ στο τελευταίο τέταρτο η Σάτον απέκλεισε τη δύο κατηγορίες ανώτερη αντίπαλο, η οποία είχε προηγηθεί στο 10’, αλλά έπαιζε με δέκα από το πρώτο δεκαπεντάλεπτο. 
Η διαφορά κατηγοριών ανέβηκε στις τρεις στον επόμενο γύρο, τον τέταρτο, όταν στα περίχωρα του Λονδίνου κατέβηκε η ομάδα των μόλις 3 ηττών στα 19 τελευταία παιχνίδια της, η ίδια που το 1970, με έντεκα διεθνείς στην ενδεκάδα της, νίκησε 6-0 στο ίδιο γήπεδο για τον ίδιο γύρο, κάνοντας τους 14.000 πατικωμένους θεατές να καταγράψουν το ρεκόρ προσέλευσης που κρατάει μέχρι σήμερα. 
Η μικρή Γιουνάιτεντ σφυροκόπησε με σουτ τη μεγάλη, και με πέναλτι του 32χρονου αρχηγού -και οικοδόμου όταν δεν έχει προπονήσεις- Τζέιμι Κόλινς στο 53’, πήρε τη ρεβάνς για τον προ 47ετίας αποκλεισμό, δίνοντας την ευκαιρία στο σωματείο που προπονεί ο απλήρωτος Πολ Ντόσγουελ να βρεθεί για πρώτη φορά στην ιστορία του στην κλήρωση του 5ου γύρου. 
 
 
Με τα λεφτά του κόουτς 
 
«Δεν τον πληρώνουμε. Στην πραγματικότητα, όχι μόνο δεν του έχουμε δώσει δεκάρα, αλλά είναι και ο χορηγός μας. Στην ουσία μας πληρώνει για να είναι προπονητής μας. Τόσο πολύ αγαπά τον σύλλογο», δήλωσε τον περασμένο μήνα ο ιδιοκτήτης της Σάτον, Μπρους Ελιοτ, για τον πατέρα επτά παιδιών και επιτυχημένο επιχειρηματία (ακίνητα) Πολ Ντόσγουελ, ο οποίος πριν από δύο καλοκαίρια κατέβαλε το μισό εκατομμύριο ευρώ που απαιτούταν για την αντικατάσταση του χλοοτάπητα. 
 
 
Μια ιδιοτελής φιλανθρωπία
 
«Ναι, πλήρωσα για τον αγωνιστικό χώρο. Είναι ένα δεκαετές άτοκο δάνειο προς τον σύλλογο, αλλά δεν με ενδιαφέρει η αποπληρωμή του. Ισως αν στον επόμενο γύρο κληρωθούμε με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ή την Αρσεναλ και έχουμε πολλά έσοδα. Είχα τη δυνατότητα να βοηθήσω τον σύλλογο να αναπτυχθεί γρήγορα, χωρίς τραπεζικό δανεισμό ή οτιδήποτε άλλο. Με το νέο γρασίδι καταφέραμε εκατοντάδες παιδιά της περιοχής να χρησιμοποιούν το γήπεδο. Αν το ονομάζετε φιλανθρωπία, είναι φιλανθρωπία για δικό μου όφελος. Διότι χωρίς το ποδόσφαιρο στη ζωή μου, θα ήμουν δυστυχισμένος. Επειδή το γνωρίζω αυτό, είμαι προετοιμασμένος να βάλω αρκετά», είπε απλά και σταράτα ο κύριος Ντόσγουελ, προπονητής της Σάτον εδώ και 9 χρόνια. 
 
 
The Stones
 
Το 2-1 στον ελώδη και αμμώδη εν έτει 1989 αγωνιστικό χώρο του «Γκάντερ Γκριν Λέιν» με αντίπαλο τη δεύτερη τότε στην Πρέμιερ και κάτοχο του Κυπέλλου 18 μήνες νωρίτερα Κόβεντρι δεν αποτελεί μόνο την καλύτερη στιγμή του συλλόγου, αλλά είναι και το πιο πρόσφατο δείγμα που σύλλογος της Νάσιοναλ Λιγκ νίκησε εντός έδρας ομάδα από την Πρέμιερ Λιγκ.
Η Αρσεναλ, όπως προέβλεψε και ο Γκόσγουελ, θα είναι αυτή που τη Δευτέρα θα παίξει στον τεχνητό χλοοτάπητα του γηπέδου που βρίσκεται πέντε τετράγωνα μακριά από το παλιό Red Lion και τωρινό The Winning Post, την παμπ που ένας μάνατζερ ανακάλυψε τους Rolling Stones μια νύχτα του ’63 που έπαιζαν μπροστά σε 30 άτομα. 
 
 
Η ιστορία άλλαξε
 
Αν το ’89 τα όνειρα διαλύθηκαν στον επόμενο γύρο από τη Νόργουιτς (8-0) -για να θυμηθούμε και το Shattered Dreams των γεννημένων εδώ, στην πόλη των 42.000 κατοίκων, Johnny Hates Jazz-, εν έτει 2017 η Σάτον από το Σάρεϊ -διότι υπάρχει και η ομώνυμη στην Γκάμπια, εισήγηση του Γουόλτερ, ενός επισκέπτη της στενής αυτής λωρίδας γης στην Αφρική, ο οποίος δώρισε εξοπλισμό στον σύλλογο που προϋπήρχε ως Γιανγκ Σταρς- έχει ήδη μετατρέψει τα όνειρα σε ιστορία, ευδαιμονία και χρήμα. 
 

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

KINGBET BLOGGERS